تبلیغات
کَهنه اوز - نیم قرن سرگردانی در ورزش والیبال در روستای کهنه اوز
کَهنه اوز
  صفحه نخست       |       تماس با مدیر       |       پست الکترونیک       |       RSS       |       ATOM
 

والیبال ورزشی است جذاب ، مفرح با امکانات ساده در فضایی محدود که تقریبآ در هر شرایط سنی می توان از این ورزش لذت برد .ورزش والیبال اولین ورزش گروهی قانونمند و دارای توپ و تور بود که حدودآ پنجاه سال قبل توسط دو نفر از معلمان آن زمان آقایان افلاطون یزدانی ( اهل یزد ) و دروگر( جهرمی) ( یادشان به خیر و نیکی ) و همکاری جوانان آن زمان به روستای کهنه اوز معرفی گردید . اولین زمین خط کشی شده ی والیبال درقسمت کهنه قدیم ، جلوی مدرسه ی ابتدایی نوبنیاد روستای کهنه – اولین آموزشگاه در این روستا – قرار داشت . توپی که مورد استفاده قرار می گرفت استاندارد ولی دیرک آن چوبی و به جای تور از طنابی که به سر دیرک ها گره خورده بود استفاده می شد . بعدها در سفری که آقای یزدانی به زادگاه خود – یزد – داشتند توری را با خود به روستا آوردند تا این ورزش استاندارد تر دنبال شود . گفته می شود فوتبال و والیبال همزمان به جوانان علاقمند در روستای کهنه معرفی شده است ولی از آنجایی که موقعیت جغرافیایی و اقلیمی روستای کهنه اوز به گونه ای است که آب های جاری باران های زمستانی در گودی اطراف روستای کهنه جمع و تبدیل به "دریایی" می شود و هر سه زمین فوتبال زیر آب قرار می گیرد ، ورزش فوتبال در قسمت عمده ای از فصل زمستان تعطیل می شود و والیبال که نیاز به فضای کمتری دارد رونق چشمگیری پیدا می کند و به همین علت جوانان به راحتی می توانستند از آن مقدار فضایی که برجسته تر بود و زیر پوشش دریایی نبود به بازی والیبال بپردازند .زمین های والیبال در روستای کهنه عبارتند از : جلوی مدرسه ابتدایی در قسمت قدیمی روستا مقابل چاه فلی –زمین کنار برکه ی مصلی – زمین چاه دستوان – زمین های والیبال داخل مدارس و زمین والیبال در جایگاه کارگاه مرحوم محمد اسدی -اولین بازیکنانی که دستشان با توپ والیبال آشنا شد اکنون افراد مسن ، میانسال در روستا می باشند و یا در قید حیات نیستند . مرحوم محمد نبی نبوی – مرحوم عبدالرحمن رحیمی وافراد بالای شصت سال  آقایان سید محمد حسینی، حمزه سلامی ،عبدالرزاق کشاورز ،عبدالرزاق رضایی ، عبدارزاق نبوی ، عبدالکریم آزادی , محمد عبدالرحمن رفیعی..... و والیبالیست های نسل دوم آقایان احمد آزادی ، محمد وطن خواه، ابراهیم محمودی ، عبدالله نبوی ، مرتضی خوشبخت ، اکبر و ناصر جهانی ،بهرام رفیعی ، عبدالکریم محمودی عبدالرحیم محمدی، محمد شریف و قیطاس فرخی زاده ، ومحمد شریف اسدی ، محمد زمانی و ....کثرت زمین های والیبال و سن وسال والیبالیست های نسل اول نشان از قدمت ورزش والیبال و علاقمندی جوانان به والیبال در روستای کهنه دارد . علیرغم قدمت و علاقه به ورزش والیبال ،هیچگاه به این ورزش به عنوان یک ورزش مستقل  با بازیکنان مستقل و تیم های منسجم نگاه نشده است و به محض خشک شدن آب دریایی و آماده شدن زمین های فوتبال ، توپ و تور والیبال جمع و با بی مهری تمام به گوشه ای از انبار منتقل می شده و همین بازیکنان علاقمند به والیبال بصورت دسته جمعی به تیم های فوتبال موجود در روستا هجوم می آوردند و تا فصل بارندگی و آمدن دریایی و ایجاد مشکل برای زمین های فوتبال هیچ سراغی از والیبال نمی گرفتند .با وجود امکانات مناسب و بازیکنان شایسته ، هیچگاه در روستای کهنه تیم والیبال مستقل و منسجم همراه با لباس یکدست و مربی وجود نداشته  و تعداد مسابقات رسمی والیبال بسیار اندک و ناچیز می باشد که قابل بحث نیست . در طی این نیم قرن والیبال٬ روستای کهنه امکانات و توانایی های لازم برای مطرح شدن داشته است اما فقط و فقط یک عامل – عامل عدم برنامه ریزی و مدیریت ورزشی – مانع از داشتن یک یا چند تیم ثابت والیبال و یا اینکه به این ورزش به عنوان یک ورزش مستقل نگاه شود ، شده است .

با تشکر از اطلاعات ارزنده ی آقایان : عبدالکریم واحمد آزادی و محمد وطن خواه .

 






نوع مطلب : ورزشی، 
برچسب ها :
ارسال شده در: شنبه 1 خرداد 1389 :: توسط : مرتضی اسماعیلی


درباره وبلاگ
پایگاه اطلاع رسانی مربوطی
مدیر وبلاگ : مرتضی اسماعیلی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :